Bij mij in de buurt zijn nogal wat weilanden. De meeste daarvan zijn bestemd voor koeien. Eén van de weilanden is sinds een jaar of vijftien bestemd voor paarden van een manege. Niet dat wij de paarden veel zien. Die staan op stal. Nee, het weiland is dan wel bestemd voor de paarden, maar dan alleen als voer in de vorm van gras. Dit gras wordt een paar keer per jaar bemest en gemaaid. In die volgorde. En na het maaien in ronde witte plastic balen verpakt en afgevoerd naar de manege.
Nog voordat de paarden er waren was ook dit weiland het bezit van koeien. En in de lente en zomer ook van grutto’s.
De grutto´s hadden indertijd dit stukje weiland als broedgebied uitgezocht. Voor ons een genot. Want vanaf eind februari hoorden wij elk jaar weer het vrolijke `grutto, grutto, grutto` door de lucht klinken. En de prachtige snelle vluchten van meerdere grutto´s tegelijk.
Er broedden toen jaarlijks zo´n 10 paartjes grutto´s in het weiland. Schatte ik.
Wanneer het voor het eerst droog en warm is in de lente, komt de manege eigenaar aanzetten met een metershoge maaimachine. Met zijn transistorradio luid spelend en zijn hondje op schoot. En dan begint de moord op de gruttokuikens. De oudergrutto´s schreeuwen vanuit de lucht hun verdriet uit en overstemmen met hun gekerm het geluid van machine en radio. Met een beetje pech maken we dit twee keer mee in de lente. De derde keer dat de machine zijn werk doet, hebben de grutto´s het broeden al opgegeven. Zij maken zich dan in het nabij gelegen Naardermeer op voor hun oversteek naar Afrika.
Al die jaren blijven de grutto´s terugkomen. Ze blijven het proberen. Maar van tien paar ging het aantal paren terug van negen naar zeven naar zes, naar vier, naar drie. Om twee jaar geleden terug te gaan naar twee paar. Ook verleden jaar waren er nog maar twee paar grutto's. Waar de andere paren zijn gebleven? Waarschijnlijk gestorven van ouderdom. Of gewoon neergehaald in Afrika, Spanje of Frankrijk.
In 2011 heb ik in maart nog geen grutto gehoord of gezien. Ik heb begin april de moed al opgegeven wanneer ik toch weer het kenmerkend geluid hoor. Het `grutto, grutto, grutto` klinkt weer als vanouds. Maar deze keer is het nog maar één paar dat voor ons de lente inluidt. Ik ben zowel blij als triest.
Een paar weken later verschijnt de maaimachine. Het paartje grutto´s gaat de lucht in om hun treurzang in te zetten.
Dit jaar voor het laatst?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten