Rare vogels of…..

Ik heb de laatste tijd heel wat rare vogels in mijn tuin gehad. 

Zo was er een spreeuw die het geluid van de telefoon van mijn toenmalige buurman kon imiteren. Dit geluid was het geluid van een autoalarm. “Leuk”, dacht mijn buurman eerst. “Niet leuk” dacht hij na een tijdje, net als de andere buren met een autoalarm. Die liepen voortdurend naar buiten om naar hun auto te kijken. Maar wie was er nu raar? De vogel of de buren?

Ook heb ik een koolmeesje gehad dat ’s nachts kwam slapen op de lamp boven de buitendeur. Lekker warm en droog onder het overstekende dak. Ik kwam er achter toen ik op een avond de lamp wilde bevrijden van spinnenwebben en werd verrast door het wegvliegende koolmeesje. Het meesje heeft er drie weken gezeten. Maar was het nu een raar vogeltje?

Om maar te zwijgen van het fratertje (zoek die maar eens op) dat afgelopen winter op mijn tuinpad zat.  Terwijl ik sneeuw aan het ruimen was, wipte het vogeltje vrolijk naast mij op en neer. Volkomen mak en helemaal op zijn gemak. Raar vogeltje of gewoon een lief diertje vol vertrouwen in de mensheid?

Ik stel voor om van nu af aan alleen te spreken over rare vogels als wij spreken over rare mensen. Voor vogels gebruiken wij vanaf nu de term “leuke vogels”. Want er zijn helemaal geen rare vogels, alleen maar leuke vogels.